Mama zegt:

Oeioei wat is er veel gebeurd sinds het laatste stukje. We hebben sinds vandaag weer internet en dus kan ik eindelijk een beetje meer tijd achter de computer doorbrengen, en vertellen hoe het jou onze kleine man, is vergaan inds de verhuizing.
Hartstikke goed, kan ik eigenlijk wel zeggen. Het logeren was je op een gegeven moment zat, hoe dol je ook bent op je opa en oma en hoe fijn het ook is op hun boerderij. Je was je eigen plek, je nest kwijt en dat resulteerde in gehuil 's avonds ' ik wil naar ons nieuwe haaauuus'. Hoe verdrietig ook, dat deed ons wel beseffen dat je donders goed snapte dat er van wonen in Amsterdam geen sprake meer kon zijn en dat we dat stukje goed hebben afgesloten samen met jou.
De verhuizing verliep vlot, we hadden veel hulp. Jorg, Jessica, Leoni, Perry, Tim, oma, opa Piet, opi, Birgitta, Eva en Jezaiah kwamen helpen en het ging prima. Patrick was op vakantie, anders was hij ook gekomen en Vincent ook. Tot je grote vreuge bleven Eva en Jez slapen en heb je heerlijk gespeeld. Je nieuwe kamer hebben we deels roze geverfd en ingericht zodat je er lekker kunt slapen en spelen. Inmiddels hangt ook je rolgordijn met sterren erop en is je kamer lekker donker 's nachts, wat voor beter slapen zorgt.
Vannacht werd je voor het eerst niet huilend wakker en kwam je pas om 7.30 buurten bij me. Dat huilen 's nachts is een soort verwerking voor je van alle gebeurtenissen en je hebt dan ook vaak bij ons geslapen. We weten dat zodra je je veilig voelt, je daar geen behoefte meer aan hebt en je in je eigen bed blijft.
Ik ga pas volgende week weer werken en houd het ook dan rustig, steeds ochtendjes zodat we veel samen zijn en thuis, en de nieuwe omgeving op ons gemak kunnen verkennen. Als je in november naar school gaat ga ik het ook zo indelen dat ik thuis ben wanneer jij dat bent. We hebben ook besloten je niet naar een peuterspeelzaal te doen tot die tijd; je hebt genoeg veranderingen voor je kiezen gehad, het is wel even goed zo.
Je bent onze bikkel!