Wat een ander kind hebben wij van de ene op de andere dag.
Een kind dat op de kop af met 2,5 jaar ineens een spraakwaterval is en voor wie geen woord meer een hindernis is.
Een kind met een hele andere lach; een stoere jongenschaterlach in plaats van een zachte babygrinnik.
Een kind dat stout durft te zijn en van zich afbijt.
Een kind dat plast op de WC! En dat steeds vaker zelf aangeeft.
Een kind dat een eigen smaak heeft; de Hawaii-blouse die ik onlangs voor hem kocht deed hem tranen met tuiten huilen van wanhoop. Hij wilde hem NIET aan en nu is de blouse dus weg uit de collectie!
Een kind dat eet: van een schamele boterham met lange tanden naar 3-4 boterhammen met smaak. 'Eten, eten' schalt het nu vaak door ons huis. Wat een weldaad voor onze oren!
Kortom, Merlijn is weer een stap verder in zijn groei en ontwikkeling. Zo gewoon als wat natuurlijk, maar mirakels voor ouders!